Verenigde Staten - De Wereldkampioenschappen Para-cycling op de weg in Huntsville vonden plaats van 4 tot 7 september en leverden negen medailles op voor de landen die door Bioracer worden ondersteund. België behaalde drie medailles, waarvan twee gouden. Duitsland verzamelde met vijf medailles de grootste oogst. Noorwegen pakte één medaille: zilver.
📸 Beelden: Instagram
Drie landen, negen medailles
De Wereldkampioenschappen Para-cycling op de weg brachten vier dagen koers naar Huntsville, verdeeld over twee disciplines: de individuele tijdrit en de wegwedstrijd.
Drie landen die door Bioracer worden ondersteund, kwamen aan de start en alle drie keerden huiswaarts met eremetaal: samen goed voor drie gouden, twee zilveren en vier bronzen medailles.
Achter die cijfers staan atleten die op het hoogste niveau binnen hun klasse strijden. Bioracer is trots op wat elk van hen heeft laten zien, met of zonder medaille.
Richting 1.500 medailles
Stefan Venken, CEO van Bioracer, houdt één cijfer nauwlettend in de gaten. De grens van 1.500 medailles, gewonnen door atleten in Bioracer kleding, is een ambitie waar het merk al jaren naartoe werkt, over verschillende disciplines en kampioenschappen heen. In Huntsville kwamen daar in amper vier dagen nog eens negen medailles bij.
"Negen medailles op het WK Para-cycling op de weg. Daarmee komen we opnieuw dichter bij de grens van 1.500 medailles gewonnen in Bioracer kleding, maar wat mij vooral bijblijft, zijn de renners achter die medailles."
Vier dagen in Alabama om onder druk te presteren, met daarachter een volledig jaar van trainen en koersen, maar vooral ook tegenslagen die nooit op een uitslagenblad terechtkomen. De medailles zijn slechts het zichtbare deel van een veel langer verhaal. Als Bioracer zijn we trots op iedere renner die in Huntsville aan de start stond.
Het WK-parcours
Van 4 tot 7 september namen de beste para-wielrenners ter wereld het tegen elkaar op in Cummings Research Park in Huntsville. De temperatuur liep op tot ongeveer 35°C, terwijl er nauwelijks meer dan 10 km/u wind stond. Omgaan met de hitte werd daardoor een belangrijke factor tijdens het hele weekend.
Het kampioenschap begon met twee dagen tijdrijden. Op vrijdag kwamen de handbikes uit de H1-H5-klassen en de driewielers uit de T1-T2-klassen in actie. Op zaterdag volgden de C1-C5-wielerklassen en de B-tandems. De tijdrit werd gereden op een snel en glooiend parcours van 14,6 km met 74 hoogtemeters, lange rechte stukken en enkele technische bochten.
Op zondag en maandag volgden de wegwedstrijden op een iets korter circuit van 13,8 km, met 76 hoogtemeters per ronde. Zondag was voorbehouden aan de handbikes en driewielers, maandag namen de wieler- en tandemklassen het parcours over. Het kampioenschap werd afgesloten met de team relay voor handbikes.
De wedstrijdafstanden verschilden per klasse, van kortere wedstrijden over meerdere rondes tot bijna 100 km voor de snelste categorieën. Het glooiende terrein en de extreme hitte maakten van Huntsville een stevige test van zowel tempokeuze als uithoudingsvermogen.
Podiumsucces
Negen medailles vertellen maar een deel van het verhaal. In zowel de tijdritten als de wegwedstrijden streden de Bioracer atleten voor elke kans op het podium. Van wereldtitels tot zwaar bevochten zilveren en bronzen medailles: België, Duitsland en Noorwegen verlieten Alabama met prestaties om trots op te zijn.
Belgische bekroning
Het WK van de Belgen begon meteen met goud tegen de klok. Marvin Odent nam al vroeg de controle over de H3-tijdrit en had na de eerste van twee rondes al een voorsprong van 14 seconden. Over de 29,2 km bouwde hij die marge verder uit. Hij finishte in 40:54, bijna 47 seconden voor zijn eerste achtervolger, en veroverde zo zijn eerste wereldtitel. Een dag later voegde Ewoud Vromant daar brons aan toe in de C2-tijdrit.
Voor Tim Celen kwam de ommekeer in de wegwedstrijd. Nadat hij in de T2-tijdrit op amper 0,6 seconden van het podium strandde, bleef hij tijdens de 41,4 km lange wegwedstrijd voortdurend vooraan. Hij beantwoordde de aanvallen en draaide met een groep van vier de laatste rechte lijn op. Een lange sprint op de licht oplopende finish leverde België een tweede regenboogtrui op. Julie Debock kwam het dichtst bij een extra medaille met een vierde plaats in de C4-wegwedstrijd.
Duitse drive
Duitsland verzamelde het grootste deel van zijn medailles tegen de klok. Maximilian Jäger veroverde de wereldtitel in de T2-klasse, terwijl Marie Quellhorst in de C3-tijdrit over 14,6 km op amper 1,8 seconden van het goud strandde. Brons voor Angelika Dreock-Käser in T2 en Daniel Ulmann in H3 bracht de Duitse teller na de tijdritten alleen al op vier medailles.
De wegwedstrijden vormden een heel andere uitdaging. Jäger deed mee voor de medailles tot een valpartij zijn kansen wegnam. Ulmann eindigde als vierde in H3 en Quellhorst als vijfde in C3. De laatste medaille kwam op naam van Pierre Senska. Na 69 km koers in de C1-klasse werden de medailles beslist in een spannende finale, waarin Senska naar het brons sprintte. Duitsland verliet Huntsville uiteindelijk met vijf medailles: één gouden, één zilveren en drie bronzen.
Nuchter Noorwegen
Voor Noorwegen kwam het hoogtepunt na 69 km koers in de H3-wegwedstrijd. Christian Gyldenøhr was het WK begonnen met een zesde plaats in de tijdrit, maar op de weg ontwikkelde zich een veel spannendere strijd. Een grote groep bleef tot diep in de wedstrijd samen, waardoor een sprint om de regenboogtrui onafwendbaar werd. Gyldenøhr zat midden in die strijd en kwam als tweede over de streep, goed voor WK-zilver.
Ook de twee andere Noorse renners werkten beide disciplines af. Suzanna Tangen werd zevende in de H4-tijdrit en schoof in de wegwedstrijd op naar de vijfde plaats. Kevin Touya eindigde zowel in de C3-tijdrit als in de wegwedstrijd als elfde.
