Canada - Een week lang draaide Montréal om de regenboogtrui. De tijdrit voor elite vrouwen opende de Wereldkampioenschappen op 20 september, later die dag gevolgd door de tijdrit voor elite mannen. De wegrit sloot de kampioenschappen af op 27 september. Tussendoor streden junioren, beloften en elite renners op Canadese wegen om hun eigen wereldtitels. Belgian Cycling verscheen aan de start in Bioracer, met Remco Evenepoel die de toon zette door de tijdrit te winnen.
📸 Beelden: Belga Image
De weg naar de regenboogtrui
België trok naar Montréal met twee kopmannen en vijf renners die klaarstonden om de koers voor hen mee vorm te geven. Remco Evenepoel stond zondag aan de start als kersvers wereldkampioen tijdrijden. Wout van Aert begon als medekopman, een renner die vanuit bijna elke situatie kan winnen. Op de weg zou de koers dat plan herschrijven.
Tiesj Benoot en Gianni Vermeersch brachten het koersinzicht dat nodig is om een kopman goed gepositioneerd te houden wanneer de wedstrijd openbreekt. Alec Segaert zorgde voor pure kracht op het vlakke, ideaal om gaten te controleren. Quinten Hermans en Thibau Nys maakten de selectie compleet, allebei explosief en allebei gevormd door jaren in het veldrijden.
Zeven renners. Twee kopmannen. Rugnummers 8 tot 14.
Twaalf keer Mont-Royal
Het peloton kwam van buiten de stad, stak de Saint Lawrence River over via de Samuel-De Champlain Bridge en reed Montréal binnen met de skyline in zicht. Na een openingslus van ongeveer 100 kilometer bereikten de renners de lus rond Mont-Royal, waar de koers volledig veranderde. Wat volgde waren twaalf rondes van 13,4 kilometer rond Mont-Royal, goed voor telkens 269 hoogtemeters.
De belangrijkste hindernis was de Côte Camillien-Houde, 1,7 kilometer aan gemiddeld 7,4%. Na de afdaling volgde de Chemin de la Polytechnique, met passages van meer dan 11%, waarna het parcours verder golfde rond de berg en terugliep naar de oplopende finish op Avenue du Parc.
Twaalf keer na elkaar zorgden die korte beklimmingen ervoor dat de wedstrijd geleidelijk uitdraaide op een afvallingsrace. In totaal legden de elite mannen 273,4 kilometer en 3.803 hoogtemeters af. Remco Evenepoel was de eerste Belg aan de finish in 6:17:29 en werd 12e, op 25 seconden van winnaar Brandon McNulty. Tiesj Benoot bleef lang bij de Belgische groep en finishte als 25e, terwijl Wout van Aert op ongeveer 87 kilometer van de finish mee ten aanval trok met de kopgroep. Later liet hij zich terugzakken om Remco Evenepoel opnieuw dichter bij de favorieten te brengen, waarna hij als 28e finishte.
Gekleed voor snelheid
Zes uur koers op Mont-Royal en een tijdrit tegen de klok vragen iets totaal anders van een renner en van de kledij die hij draagt. Voor Montréal rekende Belgian Cycling op drie belangrijke stukken uit de Speedwear lijn van Bioracer.
Speedwear Concept Road Race Suit
Gemaakt voor lange dagen op wedstrijdsnelheid. Aerodynamisch waar het telt, en comfortabel genoeg om ook na zes uur nog perfect te blijven zitten. Belgische renners zoals Remco Evenepoel en Thibau Nys droegen het pak tijdens enkele van hun grootste overwinningen. In Montréal moest het presteren over 273 kilometer en twaalf beklimmingen van de Camillien-Houde.
Speedwear Aero Socks
Een klein detail met een meetbaar verschil. De sokken vervolledigen het aerodynamische profiel van zowel de wegrit- als tijdritoutfit, precies daar waar de benen bij elke pedaalslag door de lucht snijden. Wanneer een wedstrijd op seconden wordt beslist, telt elk detail.
Speedmaster 3.1 Stratos
Het tijdritpak. Ontwikkeld voor hoge snelheden tussen 47 en 57 km/u, met ademende Stratos-stof en getapete naden. Remco Evenepoel droeg het tijdens meerdere wereldtitels en zijn olympische tijdritgoud. Op 20 september in Montréal voegde hij er opnieuw een regenboogtrui aan toe.
Vijf medailles
België verliet Montréal met vijf medailles. Vier daarvan werden behaald tegen de klok.
Goud voor Evenepoel
Remco Evenepoel opende de week op de manier die hem het best ligt. Op 20 september won hij de tijdrit over 39,2 km, met 57 seconden voorsprong op Filippo Ganna. Evenepoel zette aan elk tussenpunt de snelste tijd neer op een parcours dat een technische start en finish combineerde met een lange powersectie in het midden. Hij stopte de klok op 44:53.13, goed voor een gemiddelde snelheid van 52,4 km/u.
Het was zijn vierde opeenvolgende wereldtitel in deze discipline, na Stirling 2023, Zürich 2024 en Kigali 2025. Daarmee werd hij de eerste renner ooit die vier opeenvolgende wereldtitels in de individuele tijdrit bij de elite mannen behaalde. De eerste Belgische regenboogtrui van Montréal was binnen.
De volgende generatie
De jongere categorieën voegden daar nog vier medailles aan toe. In de tijdritten bij de junioren pakten Vic De Smet en Yana Decruyenaere allebei zilver. Luca Vierstraete won brons in de tijdrit voor U23-vrouwen. Fleur Moors zorgde voor de enige Belgische medaille op de weg, met brons in de wegrit voor U23-vrouwen.
Vijf medailles. Vier tegen de klok. En een nieuwe generatie die al nadrukkelijk op de deur klopt.
Atleet ID
Remco Evenepoel
Naam: Remco Evenepoel
Geboortedatum: 25 Januari, 2000
Geboorteplaats: Aalst, België
Nationaliteit: Belg
Carrièreoverwinningen: 79