Slovenië – Eén week na het Wereldkampioenschap in Montréal stond Belgian Cycling opnieuw aan de start van een internationaal kampioenschap. Op zondag 4 oktober reden de elite mannen van Ljubljana naar Šenčur voor de Europese wegtitel. Na 196,3 kilometer, vijf beklimmingen van Možjanca en een fotofinish mocht Remco Evenepoel voor het eerst de Europese sterren dragen.
📸 Beelden: Belga Image
De weg naar de Europese sterren
België trok naar Slovenië met één duidelijk doel. De ploeg werd volledig rond Remco Evenepoel gebouwd, met Jenno Berckmoes, Sander De Pestel, Ramses Debruyne, Quinten Hermans, Maxim Van Gils, Ilan Van Wilder en Louis Vervaeke in steun.
Evenepoel stond aan de start met nog één grote kampioenstrui die op zijn palmares ontbrak. In 2021 kwam hij er al dicht bij, toen Sonny Colbrelli hem versloeg in een sprint met twee. In 2025 pakte hij opnieuw zilver, dit keer achter Tadej Pogačar. Derde keer, goede keer? Want hij begon aan de wedstrijd als één van de grote favorieten.
Geschiedenis in een fotofinish
De eerste 85 kilometer vanuit Ljubljana waren grotendeels vlak, wat mee zorgde voor een uiteindelijke gemiddelde snelheid van 45,9 km/u. Daarna veranderde het karakter van het parcours volledig. In en rond Šenčur begonnen de elite mannen aan een lokale ronde van 22,1 kilometer, die ze vijf keer moesten afleggen.
Centraal in elke ronde lag Možjanca. Een klim van slechts 2,1 kilometer lang, maar met een gemiddeld stijgingspercentage van ongeveer 10,2% en uitschieters tot bijna 16%. Over de volledige wedstrijd van 196,3 kilometer verzamelden de renners 2.571 hoogtemeters, waarbij de vijf passages over Možjanca de groep ronde na ronde verder uitdunden.
Met nog ongeveer 80 kilometer te gaan werd de vroege vlucht uiteindelijk ingerekend. België en Italië namen daarna de controle over de wedstrijd. De beslissende fase begon op 36 kilometer van de finish, toen Giulio Ciccone aanviel en Evenepoel meteen reageerde. Maar even later lag de Belg plots op de grond. Evenepoel verloor in een bocht de controle over zijn fiets, waardoor Ciccone alleen kon doorgaan. Hij stond snel weer recht en wist opnieuw aan te sluiten bij de achtervolgende groep. Ook Ciccone werd teruggepakt.
Niet veel later viel Evenepoel opnieuw aan. Deze keer kon alleen Ciccone volgen. Samen begonnen ze aan de laatste ronde. Achter hen probeerden onder meer Christian Scaroni, Primož Roglič en de Franse ploeg de kloof te dichten, maar Evenepoel en Ciccone bleven vooraan uit de greep. Maxim Van Gils en Ramses Debruyne bleven achter hun kopman sterk rijden en finishten uiteindelijk respectievelijk als achtste en zesde.
Na 4 uur, 16 minuten en 37 seconden koers, en met bijna 200 kilometer in de benen, zou de Europese titel niet beslist worden met een solo, maar in een sprint met twee. Ciccone zette als eerste aan. Evenepoel kwam naast hem en beide renners gooiden hun fiets richting de streep. Zelfs na de finish was het niet meteen duidelijk wie gewonnen had, maar de fotofinish bracht uitsluitsel. Remco Evenepoel won met slechts enkele millimeters verschil. Christian Scaroni werd derde op 59 seconden.
Gemaakt voor de laatste millimeters
Voor de Europese wegrit koos Evenepoel voor de Epic Road Race Suit, gecombineerd met onze Speedwear Aero Socks.
De Epic Road Race Suit is ontwikkeld voor wedstrijden op het hoogste niveau, met een sterke focus op aerodynamica, compressie en comfort tijdens lange inspanningen aan hoge intensiteit. De Speedwear Aero Socks sluiten daar perfect op aan en helpen de luchtweerstand rond het onderbeen te beperken.
In een koers die uiteindelijk in een fotofinish werd beslist, telt elk detail. Het verschil tussen goud en zilver bedroeg slechts enkele millimeters.
De laatste ontbrekende trui
Acht op acht
Met zijn overwinning in Slovenië voegde Remco Evenepoel eindelijk ook de Europese wegtitel toe aan zijn palmares. Het was de enige grote kampioenstrui die nog ontbrak in zijn verzameling. Na zilver in eerdere edities was dit de titel die hem telkens bleef ontglippen, tot nu.
Met die overwinning voltooide hij iets wat geen enkele renner hem ooit had voorgedaan.
De volledige verzameling
Op amper 26-jarige leeftijd heeft Remco Evenepoel al elke grote kampioenstitel gewonnen die voor hem beschikbaar is, zowel op de weg als tegen de klok. Van zijn eerste Europese tijdrittitel bij de elite in 2019 tot de laatste ontbrekende trui in Slovenië heeft hij een palmares opgebouwd dat geen enkele renner hem ooit had voorgedaan.
Alkmaar - Nederland
De titel waarmee het allemaal begon. Op amper 19-jarige leeftijd behaalde Evenepoel zijn eerste kampioenstitel bij de elite tegen de klok.
Gavere - België
Drie jaar later veroverde Evenepoel zijn eerste nationale titel bij de elite en voegde hij de Belgische tijdrittrui toe aan zijn verzameling.
Wollongong - Australië
Later dat jaar veroverde Evenepoel zijn eerste regenboogtrui bij de elite met winst in de wegrit.
Izegem - België
Een jaar later voegde Evenepoel ook de Belgische wegtitel toe en maakte hij zijn nationale kampioenschapsdubbel compleet.
Stirling - Schotland
Later die zomer voegde Evenepoel opnieuw een regenboogtrui toe, dit keer met winst tegen de klok.
Parijs - Frankrijk
Evenepoel opende zijn Olympische campagne met goud in de individuele tijdrit en voegde zo opnieuw een grote titel toe aan zijn verzameling.
Paris - France
One week later, he won the road race as well, completing a historic Olympic double in Paris.
Šenčur - Slovenië
Het laatste ontbrekende puzzelstuk. Evenepoel veroverde de Europese wegtitel en maakte zo de volledige reeks van acht elitekampioenstitels compleet.
🎥 Video: Face Peeters